Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Όσιος Αδριανός εκ Ρωσίας


Ημερομηνία εορτής: 26/08/2016Όσιος Αδριανός εκ Ρωσίας
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 26 Αυγούστου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Οσιος Αδριανος Εκ Ρωσιας (; - 1549)




Βιογραφία
Το κοσμικό του όνομα του Οσίου Ανδριανού ήταν Ανδρέας Ζαβαλίσιν. Όταν ανακάλυψε στην παγωμένη έρημο τον Όσιο Αλέξανδρο του Σβιρ (βλέπε 30 Αυγούστου), έγινε μαθητής του. Μόνασε στην περιώνυμη Μονή Βαλαάμ και ασκήθηκε σε μία χερσόνησο της Λίμνης Λαντόγκας, όπου ίδρυσε μονή. Υπήρξε πνευματικός της Πριγκίπισσας Άννας, κόρης του Τσάρου Ιβάν Δ' του Τρομερού.

Τελειώθηκε μαρτυρικά το 1549 μ.Χ., από ληστές που του επετέθηκαν, ενώ επέστρεφε από την Μόσχα. Το ασκητικό και μαρτυρικό του σώμα ενταφιάσθηκε στη Μονή του, στο Ναό του Αγίου Νικολάου.

Το Λείψανό του ανακομίσθηκε αδιάφθορο το 1551 μ.Χ. Μετά την Επανάσταση του 1917 μ.Χ., δεν υπάρχουν πληροφορίες για την τύχη του.


Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Όσιος Αδριανός εκ Ρωσίας
Όσιος Αδριανός εκ Ρωσίας

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Η διαλεκτική της καταστροφής, Β΄

Η διαλεκτική της καταστροφής, Β΄

Η «αντιμνημονιακή» φενάκη

digginggap1
Του Γιώργου Καραμπελιά 
Το πρώτο μέρος αυτής της εκτενούς –νέας– αναφοράς μου στη θεματική «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», που παρατίθεται  σε δύο συνέχειες (βλέπε το Α΄ Μέρος, http://ardin-rixi.gr/archives/199851) εξέτασε κυρίως τους διεθνείς παράγοντες που οδήγησαν ση μνημονιακή κρίση. Εδώ,  στο δεύτερο μέρος, συνεχίζουμε με τους εσωτερικούς και βασικά με τον λεγόμενο αντιμνημονιακό χώρο.
Όμως, απέναντι σε μία κρίση τέτοιων διαστάσεων και με αντιπάλους «παίκτες» όπως η Γερμανία, το ΔΝΤ, οι ΗΠΑ, ο Σόιμπλε ή η Ντώυτσε Μπανκ, οι αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας –κατ’ εξοχήν των ελίτ της χώρας, πολιτικών, οικονομικών και πνευματικών– υπήρξαν όχι απλώς αναντίστοιχες ως προς την πρόκληση που αντιμετώπιζε η χώρα αλλά κυριολεκτικώς παιδαριώδεις. Επί έξι χρόνια –και ήδη διανύουμε τον έβδομο ενιαυτό– η συζήτηση δεν προσανατολίστηκε, κυριολεκτικώς ποτέ, στα δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και τις στρατηγικές αντιμετώπισής τους, αλλά εγκλωβίστηκε στα πλαίσια που επέβαλαν, μεθοδευμένα και μεθοδικά, οι μεγάλες δυνάμεις και η παρασιτική δομή της ελληνικής κοινωνίας.
Γ. Η αποτυχία του αντιμνημονιακού στρατοπέδου
Η αχίλλειος πτέρνα της ελληνικής οικονομίας, και της Ελλάδας συνολικότερα, ήταν και παραμένει η παρασιτική της μετεξέλιξη, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας οικονομίας, η οποία έχει περιορίσει δραματικά τις δυνατότητες των επιλογών της. Αρχικώς, η είσοδος στη ζώνη του ευρώ, με την μεθόδευση μάλιστα με την οποία πραγματοποιήθηκε, ήταν απολύτως αρνητική για την ελληνική οικονομία, επιτείνοντας τα παρασιτικά χαρακτηριστικά της, και έχουμε αναφερθεί αναρίθμητες φορές σε αυτό. Όμως, αφού η ελληνική οικονομία προσαρμόστηκε –κακήν κακώς στην ευρωζώνη–  η εκ των υστέρων διάρρηξη του ομφάλιου λώρου με αυτήν, την Ε.Ε. ή τη δυτική οικονομία συνολικότερα θα προκαλούσε πολύ μεγαλύτερες καταστροφές από αυτές που θα θεράπευε και όχι μόνο από γεωπολιτική άποψη αλλά και οικονομική. Μια οικονομία «junkie», εξαρτημένη από τις διεθνείς κινήσεις των κεφαλαίων, τον υψηλό δανεισμό, και δύο εξαιρετικά διεθνοποιημένους οικονομικούς τομείς, τη ναυτιλία και τον τουρισμό, ήταν αδύνατο να απεξαρτηθεί αιφνίδια από τα βαριά ναρκωτικά στα οποία είχε εθιστεί, με κίνδυνο θανάτου, αν δεν ακολουθούσε μια στρατηγική βαθμιαίας απεξάρτησης. Και κάτι τέτοιο, στην περίπτωσή μας, θα σήμαινε μια σταδιακή αναπροσαρμογή της ελληνικής οικονομίας προς την κατεύθυνση μιας παραγωγικής αναγέννησης και απομείωσης των παρασιτικών της χαρακτηριστικών. Όμως αυτή η συζήτηση ουδέποτε διεξήχθη στην Ελλάδα, με την τιμητική αλλά ισχνή εξαίρεση του Άρδην και μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που παθιάζονταν με την «παραγωγική ανασυγκρότηση» της χώρας. Αντίθετα, η συζήτηση εγκλωβίστηκε στο δίπολο «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», με τυπικούς και επιφανειακούς όρους  και τελικά κατέληξε –όπως και ήταν αναμενόμενο– στη συντριπτική κατίσχυση των μνημονιακών.
Οι μνημονιακοί επέλεγαν τη λογική της προσαρμογής της ίδιας και απαράλλακτης παρασιτικής οικονομίας στις νέες διεθνείς συνθήκες, οι δε «συνεπείς» αντιμνημονιακοί επέλεγαν τον αιφνίδιο θάνατο της «καθολικής ρήξης». Οι «μνημονιακοί» δεν επέμεναν, π.χ., στη δομική μεταβολή του παραγωγικού μοντέλου αλλά σε «επενδύσεις» που ενίσχυαν περαιτέρω την παρασιτική δομή της οικονομίας· στον τουρισμό, σχεδόν αποκλειστικά, και σε ιδιωτικοποιήσεις των μεταφορών, των επικοινωνιών, της ενέργειας, ώστε απλώς να περιοριστεί το «σπάταλο κράτος»[1]. Οι δε αντιμνημονιακοί, από την πλευρά τους, πρότειναν τα ακριβώς αντίθετα από τους «μνημονιακούς», ουσιαστικώς να παραμείνουν όλα ως είχαν και απλώς να αποκατασταθεί η αγοραστική και καταναλωτική δυνατότητα των πολιτών στην προτέρα –προ μνημονίων– κατάσταση.
Και επειδή κάτι τέτοιο ήταν ανέφικτο, αντί να στραφούν στο «αντιμνημονιακό εφικτό», δηλαδή την ταχύτερη δυνατή απαγκίστρωση από τα μνημόνια  και την έναρξη μιας πανελλαδικής προσπάθειας παραγωγικής ανασύνθεσης της χώρας, έπεσαν στην παγίδα των άσπονδων φίλων μας. Με ποιο τρόπο, λοιπόν, θα καθίστατο δυνατή η απαγκίστρωση από τα μνημόνια; Μα, με έναν τρόπο κυριολεκτικά μαγικό: Με την καθολική άρνηση του χρέους, την έξοδο από την ευρωζώνη και την υιοθέτηση της δραχμής. Έτσι, χωρίς να αλλάξει τίποτε, το κοντέρ θα μηδενιζόταν και όλα θα μπορούσαν να ξαναρχίσουν από την αφετηρία τους.
Καθόλου τυχαία δε, το αντιμνημονιακό κίνημα, αντί να στρέφεται σε πραγματικούς και εφικτούς στόχους –όπως το κούρεμα του χρέους, η άρνηση του αγγλικού δικαίου, ο συμψηφισμός με τις γερμανικές αποζημιώσεις και, προπαντός, η ενίσχυση των παραγωγικών δομών της οικονομίας–, προσανατολίστηκε τεχνηέντως σε μια ατελείωτη συζήτηση περί του «επαχθούς χρέους» και κυρίως σε μια ακατάσχετη δραχμολαγνεία. Όσο, μάλιστα, τόσο από την πλευρά των ΗΠΑ-ΔΝΤ όσο και από την πλευρά της Γερμανίας, επιδιωκόταν –ή έστω επισειόταν ως απειλή– η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, η επιστροφή στη «δραχμούλα» εμφανιζόταν, και ενίοτε με πειστικό τρόπο, ως η μοναδική πανάκεια για την ελληνική κρίση.
Οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποίησαν σε μεγάλη κλίμακα τις «διασυνδέσεις» τους με ένα τμήμα του ελληνικού κεφαλαίου που διέθετε χρήματα στο εξωτερικό, ή χρωστούσε μεγάλα ποσά, καθώς και μερικούς μπατιρημένους ή υπερφιλόδοξους μηντιάρχες και δημοσιογράφους, ώστε να συγκροτήσουν το περιβόητολόμπι της δραχμής. Αντίθετα δε, όταν άλλαξαν τα σχέδια Γερμανών και Αμερικανών, κυρίως εξαιτίας της αυξανόμενης γεωπολιτικής αστάθειας στην περιοχή, εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας από τις οθόνες και τα ερτζιανά, όπου πρωτοστατούσαν για δύο περίπου χρόνια, οι σχετικοί  δραχμο-ιππότες της Αποκαλύψεως, ή μάλλον της ελεεινής μορφής, αφήνοντας μόνο τον αγωνιστή Κουρή να συνεχίζει να «ΚΟΝΤΡΑρει» το σύστημα[2]. Ωστόσο, είχαν προλάβει να παγιδεύσουν εκατοντάδες χιλιάδες –κυριολεκτικά– συμπολίτες μας που πίστεψαν πως, υπ’ αυτές τις συνθήκες, η έξοδος από το ευρώ θα ήταν η λύση δια «πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν». Κυρίως δε, είχαν τροφοδοτήσει, υποδόρια ή ανοικτά, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, που πριν ανέβουν στην εξουσία έπαιζαν ανοικτά με τη σχετική ιδέα –ο μεν Καμμένος προτείνοντας την είσοδο στη «ζώνη του δολαρίου», ο δε Τσίπρας χρησιμοποιώντας τον Βαρουφάκη, τον Λαπαβίτσα, τον Λαφαζάνη και … τον Γκαλμπραίηθ, που υποστήριζαν το «εθνικό νόμισμα». Για να μην ξεχάσουμε και τις σχετικές «επιτροπές χρέους» και  άλλες συναφείς μπαρουφολογίες. Εάν σε όλα αυτά προστεθεί και η επιρροή του ΚΚΕ –σταθερά υπέρ της «προλεταριακής επανάστασης» και, εσχάτως, εκ νέου οπαδό ενός καθαρτήριου εμφυλίου–, καθώς και η απαραίτητη «Χρυσή Αυγή» –που γνωρίζει πως η έξοδος από την ευρωζώνη, στις σημερινές συνθήκες, διευκολύνει ένα οποιοδήποτε φασιστικό πραξικόπημα–, τότε, μπορούμε να αντιληφθούμε το εύρος και την ισχύ ολόκληρου του σχετικού «μετώπου».
 Έτσι, οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν ένα κίνημα αντίστασης στα μνημόνια, παράλληλα με τον αναγκαίο αναπροσανατολισμό της χώρας, παρέμειναν δέσμιες της ίδιας παρασιτικής λογικής –η διαφορά βρίσκεται μόνο στη διανομή και όχι στα υλικά της πίτας– και πυροδότησαν εν τέλει, μέσω της στήριξης των απατεώνων του ΣΥΡΙΖΑ, την αναζωπύρωση των μνημονίων και την ολοκληρωτική εκχώρηση της χώρας στα ξένα συμφέροντα.
Όμως, για την εμπέδωση των μνημονίων και την καταστροφική εξέλιξη του αντιμνημονιακού χώρου, τεράστια υπήρξε και η ευθύνη της «πατριωτικής πτέρυγας» της Δεξιάς, που θεωρητικώς είχε τα ηνία στη Νέα Δημοκρατία, με την ομάδα Σαμαρά-Λαζαρίδη. Πράγματι, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2011, στρεφόμενη κατά των μνημονίων, η Δεξιά είχε συμβάλει στη σύμπηξη ενός ενιαίου αντιμνημονιακού μετώπου στη λαϊκή βάση, γεγονός που διαπιστωνόταν δια γυμνού οφθαλμού και στις μεγάλες συγκεντρώσεις του 2011, στις «πλατείες» της χώρας, και δυσκόλευε εξαιρετικά τις κινήσεις και τα σχέδια τόσο του ΔΝΤ όσο και των Γερμανών. Ωστόσο, με τη μεγάλη και ακατανόητη –από πρώτη άποψη, αλλά προφανώς συνδεδεμένη με τον συστημικό χαρακτήρα της, τις δουλείες της, και την έλλειψη οράματος–  στροφή του Νοεμβρίου του 2012, η ΝΔ διέσπασε αυτό το ενιαίο μέτωπο και άφησε τις λαϊκές δυνάμεις της δεξιάς στα χέρια της «Χρυσής Αυγής» και απατεώνων τύπου Καμμένου.
Διότι, ακόμα και τον Νοέμβριο του 2011, ήταν εφικτή μια στρατηγική ανατροπής των μνημονίων ή τουλάχιστον ανακοπής της περαιτέρω καθοδικής πορείας της χώρας. Ένα ελληνικό Grexit συνέχιζε να αποτελεί κορυφαίο συστημικό κίνδυνο για το ευρώ και την ευρωζώνη και η στρατηγική Σόιμπλε δεν εισακουγόταν από τους Γάλλους. Και τα πράγματα ήταν τόσο καθαρά, μετά το απονενοημένο διάβημα του ΓΑΠ στις Κάννες, ώστε μόνο δειλοί ή ελεγχόμενοι, ή και τα δύο μαζί, δεν το έβλεπαν. Το ΠΑΣΟΚ είχε ήδη αποσυντεθεί και εκλογές εκείνη τη στιγμή –αναπόφευκτες εάν τις απαιτούσε η ΝΔ– θα ανεδείκνυαν μια «αντιμνημονιακή» πλημμυρίδα με πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας και παντοδυναμία του Σαμαρά, όπως κατ’ αναλογίαν είχε συμβεί στην Ουγγαρία με τον Όρμπαν. Ωστόσο, φάνηκε, ακόμα και εδώ, πως η… Ουγγαρία διαθέτει ακόμα εθνική αστική τάξη, σε αντίθεση  με την Ελλάδα!
Δηλαδή, η καθολική αποτυχία των «αντιμνημονιακών» και η σταδιακή υποστροφή τους σε «μνημονιακούς», αρχικώς η Νέα Δημοκρατία και εν συνεχεία οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, καθώς και η έλλειψη κάποιου  σημαντικού αντίπαλου δέους –το μόνο «καινούργιο» που γέννησε η χώρα ήταν ο Σταύρος Θεοδωράκης και ο Βασίλης Λεβέντης– καταδεικνύουν πως η αρρώστια είναι πολύ βαθειά και έχει διαβρώσει σε βάθος την ελληνική κοινωνία. Κατά συνέπεια, και οι λύσεις θα καταστούν αναπόφευκτα οδυνηρότερες και δυσκολότερες.
ΤσίπραςΜνημόνιο3
Δ. Η υπέρβαση της αντιπαράθεσης  μνημόνιο-αντιμνημόνιο
Μετά τη στροφή της ΝΔ, τα πράγματα πήραν τον δρόμο  τους. Με το PSI, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την καταστροφή των Ελλήνων ομολογιούχων, των ασφαλιστικών ταμείων, την υπαγωγή του χρέους στο αγγλικό δίκαιο και την είσοδο της χώρας σε ένα νέο μνημόνιο, ήδη από το Φθινόπωρο του 2012, το παιγνίδι κρίθηκε οριστικά. Η Ελλάδα δεν διέθετε πλέον τα όπλα για να αναστρέψει την μνημονιακή λαβίδα. Όπως προαναφέραμε, ένα και μόνο όπλο μετωπικής σύγκρουσης διέθετε, την έξοδο από την ευρωζώνη, όμως αυτή ισοδυναμούσε με αυτοπυροβολισμό. Και όχι μόνο εξ αιτίας των άμεσων οικονομικών συνεπειών της –βίαιη υποτίμηση, έλλειψη ειδών  πρώτης ανάγκης λόγω κατάρρευσης των εισαγωγών και διόγκωση του χρέους σε δραχμές[3]– αλλά προπαντός λόγω του τετ-α-τετ με τη νεο-οθωμανική Τουρκία, υπό τους χειρότερους δυνατούς όρους. Εάν αυτή η επιλογή αποκλειόταν, όπως εμείς είμαστε βαθύτατα πεισμένοι, τότε έπρεπε να υπάρξει μια αναπροσαρμογή των στόχων του αντιμνημονιακού κινήματος και γενικότερα των στόχων του ελληνικού λαού.
Στο Άρδην, ήδη από 2012[4] επισημαίνουμε πως η διάκριση «μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί» αρχίζει να περνάει σε δεύτερο πλάνο, μια και η άμεση διαφυγή από τα μνημόνια ήταν πλέον ανέφικτη. Αντ’ αυτού προβάλλουμε την αντίληψη μιας στρατηγικής «ανταρτοπολέμου» απέναντι στους δανειστές, επιμένοντας στη στρατηγική της παραγωγικής ανασυγκρότησης, της διάσωσης του ελληνικού χαρακτήρα του τραπεζιτικού συστήματος, της επικέντρωσης στην εκπαίδευση, την καινοτομία και τον πολιτισμό, της υπεράσπισης των εθνικών δικαίων, καθώς και της εμμονής στις γερμανικές αποζημιώσεις. Η Ελλάδα, μέσα στις συνθήκες της κρίσης, έπρεπε να βάλει σε πρώτο πλάνο τον μετασχηματισμό του παραγωγικού μοντέλου της, με ανασυγκρότηση της παραγωγής μέσω της τεχνολογικής αναβάθμισης και όχι της εισαγωγής φτηνών εργατικών χεριών[5]. Επιπλέον, ήδη από το 2013, είχαμε αναπτύξει και μια εκστρατεία για μποϋκοτάζ στα γερμανικά προϊόντα και απόκρουση της γερμανοποίησης  των ελληνικών επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας.
Σε αυτά τα πλαίσια, ήρθαμε σε ανοικτή αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους «Ανεξάρτητους  Έλληνες», ήδη από το Φθινόπωρο του 2014, μια και είχαμε αντιταχθεί στην «πολιτική επιτάχυνση» που θα προκαλούσε η επίσπευση των εκλογών τον Ιανουάριο του 2015. Τονίζαμε urbi et orbi, από τον Νοέμβριο του 2014, πως μια «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε δύο πιθανές επιλογές. Είτε την «κυβίστηση», μετά από τεράστιες καταστροφές όμως, όπως και έγινε τον Ιούλιο του 2015, οι οποίες θα ξανάριχναν σε ύφεση την οικονομία –που είχε όντως αρχίσει να ανακάμπτει από το καλοκαίρι του 2014–, είτε το Grexit. Γι’ αυτό και αντισταθήκαμε με όσες δυνάμεις διαθέταμε στο κοινοβουλευτικό «πραξικόπημα» των Τσίπρα-Καμμένου, και ήρθαμε σε οριστική και τελεσίδικη ρήξη μαζί τους, αρνούμενοι και κάποιες βουλευτικές έδρες, σε αντίθεση με τον παλιό φίλο μας Κώστα Ζουράρη.
Τέλος, με την αφορμή του σκανδαλώδους δημοψηφίσματος του Ιουλίου 2015, εισήλθαμε σε συνολική ρήξη με το σύνολο του «αντιμνημονιακού χώρου», που έπεσε εν σώματι στην παγίδα του ΟΧΙ, το οποίο «τσιμέντωσε» το τελικό ΝΑΙ του νεαρού ισορροπιστή και του έδωσε τη δυνατότητα να επανεκλεγεί τον Σεπτέμβριο. Παράλληλα, καταγγείλαμε την παγίδα που αντιπροσώπευε και το ΝΑΙ, που υποχρέωσε πολλούς αυθεντικούς πατριώτες να επιλέξουν την υπερψήφιση των… προτάσεων Γιουνκέρ, μπροστά στον κίνδυνο της καταστροφής ενός Grexit! Όπως τονίσαμε, μία και μόνη στάση μπορούσε να υπάρξει, η καταγγελία του δημοψηφίσματος ως αντισυνταγματικού και ψευδεπίγραφου και η άρνηση νομιμοποίησής του.
Θεωρούμε λοιπόν πως πολύ σωστά, κατά τα πρώτα χρόνια της κρίσης, είχαμε συνταχθεί με τους «αντιμνημονιακούς» πολίτες, ενάντια στους μνημονιακούς συνωμότες του ΓΑΠ και των ξένων δυνάμεων. Και αυτό διότι, όπως προείπαμε, η επιβολή των μνημονίων, και μάλιστα αυτών των μνημονίων, δεν ήταν προδιαγεγραμμένη, αλλά υπήρξε συνέπεια της εφαρμογής μιας συγκεκριμένης στρατηγικής.
Το γεγονός ότι η κρίση του παρασιτικού μοντέλου θα εκδηλωνόταν αναπόδραστα είναι κάτι στο οποίο, τουλάχιστον εγώ και το Άρδην συνολικά, αναφερόμαστε εδώ και δεκαετίες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε να αποδεχτούμε μοιρολατρικά την εφαρμογή ενός μηχανισμού δραματικής οικονομικής, γεωπολιτικής και κοινωνικής υποβάθμισης  του ελληνισμού. Διότι, σήμερα, βιώνουμε την αλλαγή «κατηγορίας» της Ελλάδας και του ελληνισμού. «Πέσαμε κατηγορία» και ίσως χωρίς δυνατότητα αναστροφής, τουλάχιστον προς το παρόν. Η αγωνία και ο σπαραγμός όσων Ελλήνων διατηρούν ακόμα κάποια στοιχεία πατριωτισμού και ευθυκρισίας, αφορμάται ακριβώς από αυτή τη διαπίστωση. Η εποχή των μνημονίων σηματοδότησε μια δραματική επιτάχυνση της παρακμής μας. Και μια επιπλέον επιβεβαίωση αυτής της αβυσσαλέας παρακμής είναι το γεγονός ότι τον αντιμνημονιακό «χώρο» ανέλαβαν να εκπροσωπήσουν ο Αλέξης Τσίπρας, ο Πάνος Καμμένος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Γιάνης Βαρουφάκης! Ακριβώς αυτή η μετεξέλιξη του αντιμνημονιακού χώρου, ο οποίος απεδείχθη  ισάξιος, ως προς τις καταστροφές τουλάχιστον, με τον ΓΑΠ και την παρέα του, εξηγεί και το γεγονός ότι, από το 2014 και στο εξής, ερχόμαστε σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί του.
Το γεγονός πως αντιταχθήκαμε τόσο στους «μνημονιακούς» όσο και τους «αντιμνημονιακούς» –οι οποίοι καθόλου τυχαία μεταλλάχθηκαν στην πλειοψηφία τους σε «μνημονιακούς»– δεν σημαίνει καθόλου την παραχώρηση κάποιας μορφής συγχωροχαρτιού στους μεν ή τους δε, αλλά την απόρριψη και των δύο, μια και θεωρούμε πως «βλάπτουν και οι δύο την Συρία το ίδιο».
[1] Ο περιορισμός του «σπάταλου κράτους» είναι προφανώς απαραίτητος, αλλά όχι με παραχώρηση στα ξένα συμφέροντα των στρατηγικών υποδομών της χώρας, αλλά με τον περιορισμό πολλών και άχρηστων κρατικών δαπανών και δομών, και προφανώς δεν μπορεί να γίνει εν μία νυκτί.
[2] Η μόνη μεγάλη δύναμη η οποία στηρίζει σήμερα –τουλάχιστον πρόσκαιρα ή έστω ως απειλή– την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι η Ρωσία, η οποία μάλιστα μετέβαλε και την πολιτική της επί του θέματος. Η Ρωσία, κατά τα πρώτα χρόνια της κρίσης, όσο διατηρούσε στενές οικονομικές σχέσεις με την ΕΕ και ιδίως με τη Γερμανία, «επένδυε» στη διατήρηση της ευρωζώνης και στην παραμονή της Ελλάδας και της Κύπρου μέσα σε αυτή, ως αντίβαρο στην αμερικάνικη πολιτική στην Ευρώπη. Αυτή η πραγματικότητα κατεδείχθη σε πάμπολλες περιπτώσεις, τόσο στην κυπριακή κρίση, όσο και τον Ιούνιο του 2015 και την αποτυχία του σχεδίου Λαφαζάνη για στήριξη στον ρωσικό δανεισμό ώστε να καταστεί δυνατή η απομάκρυνση από την ευρωζώνη. Όμως, καθώς μετά την ουκρανική κρίση το αμερικανικό σχέδιο αποκοπής της Ρωσίας από την Ευρώπη φαίνεται να υπερισχύει, αρχίζει να μεταβάλλεται, τουλάχιστον εν μέρει, και η ρωσική πολιτική. Πλέον, η αποσύνθεση της ευρωζώνης και μάλιστα στο μαλακό υπογάστριό της, την Ελλάδα –ζωτικής γεωπολιτικής σημασίας για τον έλεγχο της Ευρώπης από τις ΗΠΑ–, καθίσταται, τουλάχιστον συγκυριακά, επιλέξιμος στόχος της Ρωσίας.
[3] Χαρακτηριστικό της απάτης –ή της βλακείας– που διαπράττουν οι κήρυκες της άμεσης επιστροφής στη δραχμή είναι το ότι υποστηρίζουν πως η έξοδος από την ευρωζώνη θα συνοδευτεί με μονομερή «διαγραφή» του χρέους, αποκρύπτοντας πως, σε αυτή την περίπτωση, θα υπάρξει ένα γενικευμένο εμπάργκο έναντι της Ελλάδας, η οποία θα οδηγηθεί σε ασφυξία, μέσα σε μερικές εβδομάδες αν όχι ημέρες. Εμπάργκο στα καύσιμα, τις εισαγωγές μηχανημάτων, ανταλλακτικών, πρώτων υλών και τροφίμων. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση θα υποχρεωθεί ταχύτατα να δεχθεί ένα moratorium, με αναγνώριση του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, το οποίο αποτιμώμενο στην υποτιμούμενη δραχμή θα διογκώνεται καθημερινά.
[4] Βλέπε σχετικό κείμενο μου της 14ης  Ιουνίου 2012, «Εκλογές 2012 , «Μνημόνιο και κρίση, αντιμνημόνιο και ανατροπή», http://ardin-rixi.gr/archives/6203, το οποίο επισημαίνει ήδη τις βασικές κατευθύνσεις του παρόντος κειμένου και πληθώρα κειμένων σε όλη την μεταγενέστερη περίοδο, όπως και το βιβλίο μου  Έξι μήνες που συγκλόνισαν την Ελλάδα, Εναλλακτικές ΕκδόσειςΑύγουστος 2015.
[5] Μια τέτοια πολιτική, η οποία ακολουθείται ήδη από τη δεκαετία του 1990, οδήγησε σε άνοδο του ποσοστού της ανειδίκευτης εργασίας, πτώση της τάσης για τεχνολογική αναβάθμιση της παραγωγής, μείωση των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου, ακόμα και στην αγροτική παραγωγή, και σταδιακή αποδυνάμωση των μηχανισμών έρευνας και εκπαίδευσης. Αυτή η πολιτική τείνει σήμερα να ολοκληρωθεί με τη φυγή των νέων υψηλής ειδίκευσης και την τάση «αντικατάστασής» τους από μετανάστες χαμηλής ειδίκευσης. Εξάλλου, ακόμα και σήμερα, εν μέσω κρίσης, η αγροτική παραγωγή συνεχίζει να χρησιμοποιεί σε μεγάλη έκταση ξένους ανειδίκευτους εργάτες, ιδιαίτερα στη συγκομιδή των καρπών.

Η αλήθεια για τις ροές των μεταναστών

Η αλήθεια για τις ροές των μεταναστών
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Δεν πρέπει να υπάρχει πια καμιά αμφιβολία ότι το μεταναστευτικό εξελίσσεται και πάλι σε μια βόμβα – τόσο πληθυσμιακή, όσο και υγειονομική.
Η Τουρκία, βγαίνοντας από μια τραυματική εμπειρία λόγω της απόπειρας πραξικοπήματος και των όσων επακολούθησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν, ενώ παράλληλα δέχεται και αλλεπάλληλα τρομοκρατικά χτυπήματα, συνεχίζει να πιέζει τους - απρόθυμους πλέον – Ευρωπαίους για άνοιγμα κεφαλαίων στην ενταξιακή διαδικασία και απελευθέρωση της βίζας.
Η απειλή είναι σαφής: Αν οι Ευρωπαίοι δεν τηρήσουν τη συμφωνία – ένα γονατογράφημα της ανάγκης για την ακρίβεια – τότε αυτή δεν θα τηρηθεί και από την πλευρά της Τουρκίας.
Η αλήθεια είναι πως η συμφωνία δεν τηρείται εδώ και καιρό. Και στην κατάσταση που βρίσκεται η Τουρκία – πέρα από τις απειλές – δεν γνωρίζουμε αν είναι καν σε θέση να την τηρήσει.
Την ίδια ώρα, για την Ελλάδα η συμφωνία εξακολουθεί να τηρείται: Τα σύνορα παραμένουν κλειστά (για να μην ξεχνιόμαστε) και, ως βασική συνέπειά της, στα νησιά οι εγκλωβισμένοι μετανάστες και πρόσφυγες ξεπερνούν κατά πολύ την χωρητικότητά τους (όπως προκύπτει και από τις επίσημες ανακοινώσεις του αρμόδιου συντονιστικού οργάνου).
Παράλληλα, έχει αυξηθεί (πολύ πάνω από τα συμφωνηθέντα των 50.000 ατόμων) και ο συνολικός πληθυσμός μεταναστών και προσφύγων που βρίσκεται πλέον στην Ελλάδα.
Άρα, για την Ελλάδα, η συμφωνία τηρείται μόνο ως προς τα κλειστά σύνορα και τον εγκλωβισμό στα νησιά.
Επομένως, δεν ισχύουν όσα ανακοινώθηκαν στις 12 Αυγούστου μετά τη συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον κ. Μουζάλα.
Ο τελευταίος, στις δηλώσεις του, είχε πει πως «σε αντίθεση με αυτά που γράφονται συνέχεια, επιβεβαιώνουμε ότι οι ροές δεν έχουν αυξηθεί έτσι ώστε να θεωρήσει κανείς ότι από την πλευρά της Τουρκίας έχει καταπατηθεί η συμφωνία. Έχουμε ένα μέσο όρο 80 με 100 άτομα την ημέρα. Από την αρχή της συμφωνίας ο μέσος όρος ήταν αυτός περίπου. Εχθές είχαμε μόνο 165. Άρα για να μιλάει κάποιος για αύξηση των ροών και κατάπτωση της συμφωνίας, είναι λάθος και δημιουργεί έναν πανικό που δεν μας χρειάζεται».
Η αλήθεια είναι πως και οι ροές έχουν αυξηθεί και δεν είχαμε από την αρχή της συμφωνίας μόνιμες καθημερινές ροές της τάξης των 100 ατόμων κατά μέσο όρο. Αντίθετα υπήρχαν πολλές μέρες που οι ροές ήσαν μηδενικές.
Άλλωστε, η διάψευση έρχεται από τα επίσημα στοιχεία:
Μετά το πραξικόπημα στην Τουρκία
-Στις 22 Αυγούστου 2016 ανακοινώθηκαν 68 αφίξεις στο 24ωρο και ο αριθμός μεταναστών στα νησιά είχε φθάσει τα 11. 343 άτομα (Γενικό σύνολο στην επικράτεια 58.453 άτομα). Η χωρητικότητα, όμως, των νησιών είναι συγκεκριμένη (σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κυβέρνησης, βέβαια) και αυτή δεν ξεπερνά τα 7.450 άτομα.
-Στις 21 Αυγούστου, είχαμε 111 αφίξεις στο εικοσιτετράωρο και ο αριθμός των μεταναστών στα νησιά είχε φθάσει τα 11.280 άτομα, ενώ η χωρητικότητά τους φυσικά παραμένει στα 7.450. Άλλα 37 άτομα διασώθηκαν στην ίδια μέρα στη Μυτιλήνη. Την ίδια ώρα ο συνολικός πληθυσμός στη χώρα είχε φθάσει τα 58.380 άτομα. Δηλαδή πάνω από τα συμφωνημένα.
-Στις 19 Αυγούστου, ανακοινώθηκε πως το τελευταίο 24ωρο είχαμε 261 νέες αφίξεις σε Λέσβο, Χίο και Σάμο (δηλαδή 11.088 οι εγκλωβισμένοι στα νησιά και 58.123 το γενικό σύνολο).
-Στις 18 Αυγούστου 206 πρόσφυγες και μετανάστες έφθασαν στη Λέσβο στο 24ωρο. Το αντίστοιχο διάστημα στη Χίο και στη Σάμο οι ροές ήταν μηδενικές. Την ίδια μέρα, 28 άτομα αποβιβάστηκαν στην περιοχή Αμμοπή της Καρπάθου. Οι μετανάστες προέρχονται από τη Συρία και στις καταθέσεις που έδωσαν στους λιμενικούς υπογράμμισαν, ότι μεταφέρθηκαν από τα παράλια της Τουρκίας στην Κάρπαθο, με ιστιοφόρο σκάφος το οποίο τους εγκατέλειψε στη συγκεκριμένη παραλία.
-Στις 17 Αυγούστου 70 άτομα διασώζονται στην Κω. Και οι 70 προέρχονται από το Μπαγκλαντές, Νεπάλ, Πακιστάν. Επίσης, στο 24ωρο φθάνουν 44 άτομα στη Λέσβο. Το σύνολο των νέων αφίξεων φθάνει τα 147 άτομα.
-Στις 16 Αυγούστου ανακοινώνεται ότι την περίοδο από 08/08/2016 έως 16/08/2016, πραγματοποιήθηκε η διάσωση 266 προσφύγων – μεταναστών σε 8 περιστατικά έρευνας – διάσωσης στη θάλασσα.
-Στις 14 Αυγούστου άρχισε και η αποβίβαση μεταναστών και προσφύγων στην Κύπρο, με δύο ταχύπλοα να φθάνουν από την Μερσίνα της Τουρκίας. Την ίδια μέρα και παρά τις πολύ κακές καιρικές συνθήκες έφθασαν 14 άτομα στη Λέσβο. Ο συνολικός αριθμός των νέων αφίξεων στο 24ωρο είναι 57. Όπως ανακοινώθηκε, στο 48ωρο, έφθασαν επιπλέον 185 άτομα σε Λέσβο, Χίο και Σάμο. Οι εγκλωβισμένοι στα νησιά φθάνουν τις 8.093 - αριθμό ρεκόρ από τις 20 Μαρτίου, όταν ξεκίνησε η εφαρμογή της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας. Και αυτό, όπως ανακοινώνεται, παρά τις συνεχείς και καθημερινές σχεδόν μετακινήσεις στην Αθήνα όσων προσφύγων κρίνονται από την πρωτοβάθμια επιτροπή ασύλου ότι μπορεί να τους δοθεί άσυλο.
-Στις 13 Αυγούστου, είχαμε 145 νέες αφίξεις στα νησιά στο 24ωρο και το απόγευμα είχαμε άλλες 12 διασώσεις στην Κω.
-Στις 12 Αυγούστου ανακοινώθηκε πως κατά το τελευταίο επταήμερο είχαν περάσει στα νησιά 645 άτομα - ο μεγαλύτερος αριθμός μεταναστών και προσφύγων που έφτασε στα νησιά ανά εβδομάδα, από την εκδήλωση του πραξικοπήματος την Παρασκευή 15 Ιουλίου. Όπως αναφέρθηκε μάλιστα αρμοδίως, οι 60 πέρασαν στη Σάμο, όπου οι ροές όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν μηδενικές. Σημειώστε ότι στις 12 Αυγούστου οι εγκλωβισμένοι στα νησιά ήσαν 7.905 πρόσφυγες, δηλαδή λίγο πάνω από την χωρητικότητα των 7.450 ατόμων. Μέχρι τις 21 Αυγούστου, δηλαδή σε λιγότερες από δέκα μέρες, οι 7.905 της 12ης Αυγούστου έγιναν 11.280! Επίσης, στις 12 Αυγούστου είχαμε 147 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 11 Αυγούστου σημειώθηκαν 169 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 10 Αυγούστου είχαμε 90 νέες αφίξεις στο 24ωρο, οπότε και ξεπεράστηκε το φράγμα των 10.000 ατόμων στα νησιά (10.042).
-Στις 9 Αυγούστου είχαμε 76 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 8 Αυγούστου είχαμε 126 νέες αφίξεις στο 24ωρο, με τον πληθυσμό στα νησιά στα 9.919 άτομα.
-Στις 5 Αυγούστου, οι νέες αφίξεις στο 24ωρο ήταν 82.
-Στις 4 Αυγούστου έφθασαν 70 άτομα και οι εγκλωβισμένοι ήσαν ακόμη 7.458. Ήδη, στο 24ωρο είχαν φθάσει άλλα 54 άτομα.
-Στις 3 Αυγούστου είχαμε 119 νέες αφίξεις στο 24ωρο (οι εγκλωβισμένοι στα νησιά στα 7.397 άτομα).
-Στις 2 Αυγούστου αποβιβάσθηκαν στη Χίο 55 άτομα και πάνω από 60 στη Λέσβο, ενώ οι νέες αφίξεις στα νησιά στο 24ωρο ήταν 109 άτομα. Επιπλέον, στο 24ωρο, σε δύο επιχειρήσεις, είχαν διασωθεί 90 άτομα. Από τις αστυνομικές αρχές γίνεται γνωστό ότι «μετά από εγκλωβισμό μηνών στα νησιά χωρίς στην πραγματικότητα προοπτική αναχώρησης τους έχουν αναπτύξει μια ιδιαίτερη παραβατικότητα. Είτε εμπλεκόμενοι σε κυκλώματα διακίνησης πλαστών ταξιδιωτικών εγγράφων είτε επιδιδόμενοι σε κλοπές, διαρρήξεις ακόμα και σε ληστείες».
-Την 1η Αυγούστου δεν είχαν σημειωθεί νέες αφίξεις στο 24ωρο, αλλά το απόγευμα διασώθηκαν 34 άτομα στη Λέσβο.
-Στις 29 Ιουλίου είχαν σημειωθεί 118 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 28 Ιουλίου οι νέες αφίξεις στο 24ωρο έφθασαν τις 108 και την ημέρα εκείνη έφθασαν στη Λέσβο άλλα 104 άτομα.
-Στις 27 Ιουλίου είχαν σημειωθεί 85 νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 26 Ιουλίου οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο ήταν 129 και ο συνολικός αριθμός των προσφύγων στα νησιά έφθανε σε 9.076. Την ίδια μέρα έφθασαν άλλα 40 άτομα.
-Στις 25 Ιουλίου ανακοινώθηκαν 96 νέες αφίξεις κατά το τελευταίο 24ωρο. Την ίδια μέρα, άλλες δυο βάρκες με 70 συνολικά μετανάστες και πρόσφυγες περισυνελέγησαν στη βορειοανατολική Λέσβο. Όπως ανακοινώνεται, το γεγονός αυξάνει σε 600 περίπου τους πρόσφυγες και μετανάστες που πέρασαν στο νησί από την 15η Ιουλίου, όταν και εκδηλώθηκε το πραξικόπημα στην Τουρκία. Ο αριθμός των εγκλωβισμένων στα νησιά είναι ακόμη 6.896 άτομα.
-Στις 24 Ιουλίου, άλλεςδυο βάρκες με συνολικά 52 μετανάστες και πρόσφυγες φθάνουν στη Λέσβο. Οι αφίξεις αυτής της μέρας αυξάνουν σε 276 τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που πέρασαν στη Λέσβο σε 48 ώρες, ενώ είναι πλέον περισσότεροι από 500 οι πρόσφυγες και μετανάστες που πέρασαν στη Μυτιλήνη από την Παρασκευή 15 Ιουλίου, όταν και εκδηλώθηκε το πραξικόπημα στην Τουρκία. Αριθμός που, όπως σημείωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, θεωρείται πολύ μεγάλος για τα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην περιοχή μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για τον έλεγχο των προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη. Ο αριθμός των ροών προς τη Λέσβο ξεπερνά πλέον κατά πολύ τον αριθμό των ροών σε όλο το βόρειο Αιγαίο από τις αρχές Ιουνίου και μέχρι τη μέρα που εκδηλώθηκε το πραξικόπημα.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα στοιχεία αυτά μαζί με πληροφορίες από τις απέναντι τουρκικές ακτές αποδεικνύουν ότι η τουρκική Ακτοφυλακή δεν πραγματοποιεί ελέγχους, γεγονός που οφείλεται στην επικράτηση μιας διαλυτικής κατάστασης λόγω σύλληψης πολλών στρατιωτικών και στελεχών διωκτικών αρχών στην περιοχή βόρεια της Σμύρνης, και στη μετακίνηση όσων δυνάμεων υπολείπονται στην περιοχή της Μαρμαρίδας στη νοτιοδυτική Τουρκία. Εκεί συνεχίζονται με εντατικό ρυθμό οι έλεγχοι από την τουρκική Στρατοχωροφυλακή προκειμένου να συλληφθούν καταδρομείς που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις κατά του Ερντογάν, ο οποίος το βράδυ του πραξικοπήματος διανυκτέρευε σε ξενοδοχειακή μονάδα στην περιοχή.
Την ίδια ώρα μηδενικές είναι οι ροές προσφύγων και μεταναστών στη Χίο και στη Σάμο, αλλά και στα Δωδεκάνησα. Επαναλαμβάνουμε χθεσινή εκτίμηση στελεχών των ελληνικών διωκτικών αρχών στο ΑΠΕ-ΜΠΕ που απέδιδαν το γεγονός στο ότι απέναντι από τα νησιά αυτά λειτουργούν αυτή την εποχή μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που αποτρέπουν τη δράση των μεταφορέων. Αυτό δεν συμβαίνει απέναντι από τη Λέσβο, και σε συνδυασμό με την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στις τουρκικές διωκτικές αρχές δημιουργήθηκε ένα ασφαλές περιβάλλον για τα κυκλώματα των μεταφορέων ώστε να επιχειρούν χωρίς προβλήματα.
-Στις 22 Ιουλίου ανακοινώνονται 20 νέες αφίξεις στο 24ωρο και συνολικό αριθμό εγκλωβισμένων στα νησιά 8.663.
-Στις 21 Ιουλίου έχουμε 53 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 20 Ιουλίου οι νέες αφίξεις στα νησιά ήταν μόλις έξι το τελευταίο 24ωρο και ο αριθμός των προσφύγων που παραμένουν στο ανατολικό Αιγαίο έφθανε τους 8.703.
-Στις 19 Ιουλίου ανακοινώθηκαν 63 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 18 Ιουλίου 76 άτομα εισήλθαν στη χώρα διαμέσου θαλάσσης το τελευταίο 24ωρο, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των προσφύγων που παραμένουν στο ανατολικό Αιγαίο σε 8.657.
-Στις 17 Ιουλίου γίνεται γνωστό ότι βάρκες με μετανάστες και πρόσφυγες φτάνουν τις τελευταίες μέρες στη Χίο και στη Λέσβο δημιουργώντας έντονο κλίμα ανησυχίας στις τοπικές αρχές. Τις τελευταίες πέντε μέρες, στη Λέσβο έφτασαν 270 άτομα, στη Χίο 84 και στη Σάμο μόλις τρεις.
Πριν από το πραξικόπημα στην Τουρκία
-Στις 14 Ιουλίου, παραμονή του πραξικοπήματος, ανακοινώνεται ότι οι αφίξεις στα νησιά το τελευταίο 24ωρο ανήλθαν σε 109 και ο συνολικός αριθμός των προσφύγων στους χώρους φιλοξενίας στο Αιγαίο υπολογίζεται σε 8.477.
-Στις 13 Ιουλίου έχουμε 44 νέες αφίξεις στο 24ωρο και 8.475 εγκλωβισμένους στα νησιά.
-Στις 12 Ιουλίου ανακοινώνονται 114 νέες αφίξεις σε τέσσερα 24ωρα.
-Στις 11 Ιουλίου έχουμε 70 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 8 Ιουλίου ανακοινώνονται μόνο 4 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 7 Ιουλίου ανακοινώνεται ότι δεν υπήρξε ούτε μία νέα άφιξη στο 24ωρο.
-Στις 6 Ιουλίου έχουμε 94 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 5 Ιουλίου έχουμε 36 νέες αφίξεις στο 24ωρο και 8.595 εγκλωβισμένους στα νησιά.
-Στις 4 Ιουλίου οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο ανέρχονται σε 42, ενώ ο συνολικός αριθμός των προσφύγων στα νησιά υπολογίζεται σε 8.612.
-Την 1η Ιουλίου, έχουμε 63 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
Η κατάσταση λίγο πριν από την εφαρμογή της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας
-Στις 10 Μαρτίου, η Frontex ανακοινώνει πως σχεδόν μισό εκατομμύριο παράτυποι μετανάστες έφθασαν στην Ελλάδα τους τελευταίους τρεις μήνες του 2015, οι περισσότεροι από τους οποίους μετακινήθηκαν βόρεια διαμέσου των Βαλκανίων. Στην Ελλάδα οι πρόσφυγες υπολογίζονται σε 41.973 και οι νέες αφίξεις στο 24ωρο σε 2.373, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των προσφύγων στα νησιά σε 9.428.
-Στις 11 Μαρτίου ανακοινώνονται 821 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 12 Μαρτίου ανακοινώνονται 295 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 16 Μαρτίου, οι νέες αφίξεις που ανακοινώνονται είναι 111 στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 17 Μαρτίου, οι νέες αφίξεις που ανακοινώνονται είναι 239 στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 18 Μαρτίου 2016, ο συνολικός αριθμός προσφύγων και μεταναστών στη χώρα ήταν 46.207. Στα νησιά του Αιγαίου βρίσκονταν 7.271 άτομα, από τους οποίους οι 670 ήσαν νέες αφίξεις. Στην Ειδομένη, εντός του camp, βρίσκονταν 10.500 άτομα και στο βενζινάδικο του Πολυκάστρου 1.250.
-Στις 19 Μαρτίου ο συνολικός αριθμός έφθανε τα 47.536 άτομα και στα νησιά 8.236, εκ των οποίων οι 1.498 είναι νέες αφίξεις.
Μετά την εφαρμογή της Συμφωνίας
-Στις 20 Μαρτίου, πρώτη ημέρα εφαρμογής της Συμφωνίας ο συνολικός αριθμός ήταν 48.141 άτομα, ενώ στο 24ωρο είχαν σημειωθεί 875 νέες αφίξεις.
-Στις 21 Μαρτίου, έσπασε για πρώτη φορά το φράγμα των 50.000 προσφύγων με τις νέες αφίξεις να εμφανίζονται αυξημένες, μία ημέρα μετά την έναρξη εφαρμογής της συμφωνίας ΕΕ- Τουρκίας για το προσφυγικό. Οι πρόσφυγες σε όλη τη χώρα ανέρχονταν σε 50.411, από τους οποίους οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο ήσαν 1.662. Στη Λέσβο την πρώτη μέρα εφαρμογής της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας και μέχρι τις 9 το πρωί της 21ης Μαρτίου, πέρασαν 754 άτομα, ενώ οι αντίστοιχοι αριθμοί για τη Χίο και τη Σάμο ήσαν 784 και 21.
-Στις 23 Μαρτίου αρχίζει η μείωση των ροών, με τις αφίξεις στο 24ωρο στις 260.
-Στις 24 Μαρτίου, σε 48.795 ανέρχονται οι πρόσφυγες σε όλη τη χώρα ενώ στα νησιά παραμένουν 3.924 άτομα και δεν υπήρξε καμία νέα άφιξη το τελευταίο 24ωρο.
-Στις 25 Μαρτίου ανακοινώνονται 161 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 26 Μαρτίου ανακοινώνονται 163 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 28 Μαρτίου ανακοινώθηκαν 232 νέες αφίξεις στο 24ωρο και ο αριθμός των προσφύγων στα νησιά είναι 4.289.
-Στις 29 Μαρτίου ανακοινώνονται 192 νέες αφίξεις στο 24ωρο. Αλλά την ίδια μέρα στη Λέσβο αποβιβάζονται πάνω από 300 άτομα.
-Στις 30 Μαρτίου οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο ήταν 766 και στα νησιά βρίσκονταν συνολικά 5.023 άτομα.
-Στις 31 Μαρτίου, οι νέες αφίξεις στο 24ωρο υπολογίζονται σε 377 και ο αριθμός στα νησιά σε 5.337.
Τον Απρίλιο αρχίζει η μείωση των ροών
-Την 1η Απριλίου ανακοινώνονται 401 νέες αφίξεις στο 24ωρο, ενώ την ίδια μέρα αποβιβάζονται άλλα 200 άτομα.
-Στις 2 Απριλίου το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ντογκάν μεταδίδει ότι η τουρκική ακτοφυλακή ανέκοψε 200 πρόσφυγες και μετανάστες που κατευθύνονταν προς τις ελληνικές ακτές.
-Στις 4 Απριλίου στα νησιά παραμένουν 6.232 άτομα, εκ των οποίων οι 339 είναι νέες αφίξεις.
-Στις 5 Απριλίου, οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο ανέρχονται σε 225. Συνολικά, στα νησιά βρίσκονται 5.984 άτομα.
-Στις 6 Απριλίου οι νέες αφίξεις ήταν μόλις 68, ενώ ο συνολικός αριθμός όσων παρέμεναν στα νησιά ανερχόταν σε 6.384.
-Στις 8 Απριλίου στα νησιά βρίσκονταν 6.499 άτομα, εκ των οποίων οι 149 νέες αφίξεις.
-Στις 11 Απριλίου ανακοινώνονται μόλις 18 νέες αφίξεις στο 24ωρο. Ο συνολικός αριθμός στη χώρα έχει φθάσει τους 53.117 και στα νησιά 6.976.
-Στις 12 Απριλίου μόλις 80 ήσαν οι νέες αφίξεις και στα νησιά παρέμεναν 7.055 άτομα.
-Στις 13 Απριλίου στα νησιά βρίσκονται 7.150 άτομα, εκ των οποίων οι 101 εισήλθαν στη χώρα το τελευταίο 24ωρο.
-Στις 14 Απριλίου ανακοινώνεται πως μόλις 30 μετανάστες αποβιβάσθηκαν το τελευταίο 24ωρο στα νησιά του βορείου Αιγαίου.
-Στις 15 Απριλίου, παραμονή επίσκεψης του Πάπα, οι νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο ήταν 107 και ο συνολικός αριθμός των προσφύγων στα νησιά 7.216.
 - Στις 18 Απριλίου οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο ήταν 66 και ο συνολικός αριθμός των προσφύγων στα νησιά υπολογίζεται σε 7.353.
-Στις 19 Απριλίου στα νησιά παραμένουν 7.515 άτομα, από τους οποίους οι 150 είχαν φθάσει το τελευταίο 24ωρο.
-Στις 20 Απριλίου έχουμε 176 νέες αφίξεις.
-Στις 23 Απριλίου, στα νησιά παραμένουν 7.899 άτομα, από τους οποίους μόνο 20 είχαν φτάσει το τελευταίο 24ωρο.
-Στις 27 Απριλίου, οι νέες αφίξεις ήταν 62 το τελευταίο 24ωρο, ενώ ο συνολικός αριθμός των προσφύγων στα νησιά υπολογίζεται σε 7.969.
-Στις 28 Απριλίου, οι νέες αφίξεις το τελευταίο 24ωρο ανέρχονται σε 60 και το σύνολο των προσφύγων που παραμένουν στα νησιά σε 7.773.
-Στις 29 Απριλίου έχουμε μόνο 38 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
Τον Μάιο
-Στις 2 Μαΐου ανακοινώνονται 64 νέες αφίξεις στο 24ωρο και 8.150 άτομα στα νησιά.
-Στις 3 Μαΐου ανακοινώνονται 61 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 4 Μαΐου ανακοινώνονται μόλις 55 νέες αφίξεις, από τος οποίες οι 53 στη Λέσβο, μετά από πέντε συνεχείς μέρες που δεν υπήρχαν αποβιβάσεις στο νησί.
-Στις 5 Μαΐου ανακοινώνονται 87 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 9 Μαΐου ανακοινώνονται 74 νέες αφίξεις.
-Στις 10 Μαΐου ανακοινώνονται μόλις 7 νέες αφίξεις.
-Στις 11 Μαΐου ανακοινώνονται 63 νέες αφίξεις στο 24ωρο και 8.400 εγκλωβισμένοι στα νησιά.
-Στις 13 Μαΐου ανακοινώνονται 118 νέες αφίξεις στο 24ωρο και 8.615 εγκλωβισμένοι στα νησιά.
-Στις 16 Μαΐου ανακοινώνονται 49 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 17 Μαΐου ανακοινώνονται μόλις 20 νέες αφίξεις. Συγκρίνοντας κανείς την πρώτη με τη δεύτερη εβδομάδα του Μαΐου στα στοιχεία που δίνει ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, θα διαπιστώσει για την Ελλάδα μείωση των αφίξεων κατά 72% και για την Ιταλία 50%.
-Στις 18 Μαΐου ανακοινώνονται μόλις 30 αφίξεις.
-Στις 19 Μαΐου ανακοινώνονται 100 νέες αφίξεις. Ο συνολικός πληθυσμός στην επικράτεια φθάνει τους 54.565.
-Στις 20 Μαΐου ανακοινώνονται μόλις δύο νέες αφίξεις.
-Στις 23 Μαΐου ανακοινώνονται 50 νέες αφίξεις.
-Στις 24 Μαΐου ανακοινώνονται μόλις 29 νέες αφίξεις και στα νησιά παραμένουν 8.521 άτομα.
-Στις 25 Μαΐου ανακοινώνεται ότι στο 24ωρο δεν σημειώθηκε καμιά νέα άφιξη.
-Στις 27 Μαΐου ανακοινώνονται 105 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 30 Μαΐου ανακοινώνονται 97 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 31 Μαΐου ανακοινώνονται μόλις 15 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
Ιούνιος ο μήνας με τις περισσότερες μηδενικές αφίξεις
-Την 1η Ιουνίου έχουμε μόνο 14 νέες αφίξεις στο 24ωρο. Στα νησιά ο πληθυσμός μεταναστών βρίσκεται στα 8.456 άτομα και ο συνολικός πληθυσμός στην επικράτεια στα 52.621.
-Στις 2 Ιουνίου, οι νέες αφίξεις στο 24ωρο είναι μόλις 7.
-Στις 3 Ιουνίου ο  Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) ανακοινώνει ότι μόλις 1.465 μετανάστες και πρόσφυγες έφτασαν στα ελληνικά παράλια δια θαλάσσης τον Μάιο, πολύ λιγότεροι από τις ημερήσιες αφίξεις τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΟΜ, τον Ιανουάριο καταγράφηκαν στην Ελλάδα 67.417 αφίξεις δια θαλάσσης. Ο αριθμός αυτός έπεσε στις 57.066 τον Φεβρουάριο, στις 26.971 τον Μάρτιο και στις 3.650 τον Απρίλιο. Την ίδια μέρα ανακοινώνονται αυξημένες αφίξεις (152) στο 24ωρο.
-Στις 6 Ιουνίου ανακοινώνεται πως δεν υπήρξε καμιά νέα άφιξη στο 24ωρο, ενώ στη διάρκεια αυτής της μέρας φθάνουν 17 άτομα, μετά από ένα τριήμερο μηδενικών αφίξεων.
-Στις 7 Ιουνίου οι νέες αφίξεις στο 24ωρο που ανακοινώνονται είναι μόλις 18.
-Στις 9 Ιουνίου οι νέες αφίξεις στο 24ωρο είναι 8.
-Στις 10 Ιουνίου, οι νέες αφίξεις στο 24ωρο είναι μόλις δύο
-Στις 13 Ιουνίου, οι νέες αφίξεις στο 24ωρο είναι 67.
-Στις 14 Ιουνίου ανακοινώνονται 56 νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 15 Ιουνίου ανακοινώνονται μηδενικές αφίξεις στο 24ωρο
-Στις 16 Ιουνίου διασώζονται 100 άτομα στη βορειοδυτική Λέσβο. Την προηγουμένη οι αφίξεις ήσαν μηδενικές.
  -Στις 17 Ιουνίου, παραμονή της επίσκεψης του Γ.Γ. του ΟΗΕ, μετά από ένα 48ωρο μηδενικών αφίξεων, ανακοινώνονται 147 νέες αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 21 Ιουνίου ανακοινώνονται 44 νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο. Στο τελευταίο τριήμερο φθάνουν συνολικά 121 άτομα.
-Στις 22 Ιουνίου ανακοινώνεται μόλις μια νέα άφιξη στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 23 Ιουνίου ανακοινώνονται 78 νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 24 Ιουνίου ανακοινώνονται 70 νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 27 Ιουνίου ανακοινώνονται 132 νέες αφίξεις στο 24ωρο, ενώ κατά το προηγηθέν 48ωρο οι νέες αφίξεις ήσαν μόνο 27.
-Στις 28 Ιουνίου ανακοινώνονται 42 νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο.
-Στις 29 Ιουνίου ανακοινώνονται μηδενικές αφίξεις στο 24ωρο.
-Στις 30 Ιουνίου ανακοινώνονται 36 νέες αφίξεις στο τελευταίο 24ωρο.
Συνοψίζοντας με αριθμούς:
Όσον αφορά στον συνολικό πληθυσμό μεταναστών και προσφύγων: Στις 20 Μαρτίου, πρώτη ημέρα εφαρμογής της Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, στην επικράτεια ζούσαν 48.141 άτομα. Στις 22 Αυγούστου, ο συνολικός αριθμός είχε φθάσει στους 58.453. Άρα μετά τη συμφωνία ο συνολικός πληθυσμός αυξήθηκε κατά 10.000 (χωρίς βέβαια να μπορούμε να υπολογίσουμε πόσοι θα ήσαν με την ανικανότητα και τις ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ).
Όσον αφορά στους εγκλωβισμένους στα νησιά, στις 20 Μαρτίου ζούσαν 7.316 άτομα, ενώ στις 22 Αυγούστου οι εγκλωβισμένοι είχαν φθάσει τους 11. 343, πολύ πάνω από την χωρητικότητα των 7.450 ατόμων.
Και, οπωσδήποτε, οι καθημερινές ροές σε σχέση με τον Μάιο και τον Ιούνιο έχουν αυξηθεί σημαντικά.
http://www.elzoni.gr/html/ent/564/ent.65564.asp

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΠΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ περί της θεότητος τού Ιησού Χριστού βάσει τής λογικής.

(αλιευμένο από το facebook)
-Κοιτάξτε. Κι εγώ παραδέχομαι ότι ο Χριστός ήταν σπουδαίος φιλόσοφος και μεγάλος επαναστάτης, αλλά μην τον κάνουμε και Θεό τώρα...
- Αχ, παιδί μου! Όλοι οι μεγάλοι άπιστοι της ιστορίας εκεί σκάλωσαν. Το ψαροκόκκαλο που τους κάθησε στο λαιμό και δεν μπορούσαν να το καταπιούν, αυτό ακριβώς ήταν. Το ότι ο Χριστός είναι και Θεός.
Πολλοί από αυτούς ήσαν διατεθειμένοι να πουν στον Κύριο: Μη λες ότι είσαι Θεός ενανθρωπήσας. Πες ότι είσαι απλός άνθρωπος και μεις είμαστε έτοιμοι να σε θεοποιήσουμε. Γιατί θέλεις να είσαι Θεός ενανθρωπήσας και όχι άνθρωπος αποθεωθείς; Εμείς δεχόμαστε να σε αποθεώσουμε, να σε αποκηρύξουμε τον μέγιστο των ανθρώπων, τον αγιώτατο, τον ηθικώτατο, τον ευγενέστατο, τον ανυπέρβλητο, τον μοναδικό, τον ανεπανάληπτο. Δεν σου αρκούν όλα αυτά;
Ερνέστος Ρενάν
Ο κορυφαίος του χορού των αρνητών, ο Ερνέστος Ρενάν, βροντοφωνεί περί του Χριστού: «Για δεκάδες χιλιάδες χρόνια ο κόσμος θα ανυψώνεται δια σου», είσαι «ο ακρογωνιαίος λίθος της ανθρωπότητος ώστε το να αποσπάση κάποιος το όνομά σου από τον κόσμο τούτο θα ήταν ίσο με τον εκ θεμελίων κλονισμό του», «οι αιώνες θα διακηρύσσουν ότι μεταξύ των υιών των ανθρώπων δεν γεννήθηκε κανένας υπέρτερός» σου. Εδώ όμως σταματούν, και αυτός και οι όμοιοί του. Η επόμενη φράσι τους; «Θεός όμως δεν είσαι!»
Και δεν αντιλαμβάνονται οι ταλαίπωροι ότι όλα αυτά συνιστούν για την ψυχή τους μια ανέκφραστη τραγωδία! Το δίλημμα αναπόφευκτα είναι αμείλικτο: Ή είναι Θεός ενανθρωπήσας ο Χριστός, οπότε πράγματι, και μόνον τότε, αποτελεί την ηθικωτέρα, την αγιωτέρα και την ευγενεστέρα μορφή της ανθρωπότητος ή δεν είναι Θεός ενανθρωπήσας, οπότε όμως δεν είναι δυνατόν να είναι τίποτε απ' όλα αυτά. Αντιθέτως αν ο Χριστός δεν είναι Θεός, τότε πρόκειται για την απαισιοτέρα, τη φρικτοτέρα και την απεχθεστέρα ύπαρξη της ανθρωπίνης ιστορίας.
- Τι είπατε;
- Αυτό που άκουσες! Βαρύς ο λόγος, απολύτως όμως αληθής. Και ιδού γιατί: Τι είπαν για τον εαυτό τους, ή ποιά ιδέα είχαν για τον εαυτό τους όλοι οι πράγματι μεγάλοι άνδρες της ανθρωπότητος;
Ο «ανδρών απάντων σοφώτατος» Σωκράτης διεκήρυσσε το: «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα».
Όλοι οι σπουδαίοι άνδρες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, από τον Αβραάμ και τον Μωϋσή μέχρι τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και τον Παύλο, αυτοχαρακτηρίζονται «γη και σποδός (=στάχτη)», «ταλαίπωροι», «εκτρώματα» κ.τ.τ.
Η συμπεριφορά, αντιθέτως, του Ιησού είναι παραδόξως διαφορετική! Και λέω παραδόξως διαφορετική, διότι το φυσικό και το λογικό θα ήταν να είναι παρόμοια η συμπεριφορά Του. Αυτός μάλιστα, ως ανώτερος και υπέρτερος από όλους του άλλους, θα έπρεπε να έχη ακόμα κατώτερη και ταπεινότερη ιδέα για τον εαυτό Του. Ηθικώς τελειότερος από κάθε άλλον έπρεπε να υπερακοντίζη σε αυτομεμψία και ταπεινό φρόνημα όλους τους παραπάνω και οποιονδήποτε άλλον, από την δημιουργία του κόσμου μέχρι τη συντέλεια των αιώνων.
Συμβαίνει όμως το ακριβώς αντίθετο!
Πρώτα - πρώτα διακηρύσσει ότι είναι αναμάρτητος: «Τις εξ υμών ελέγχει με περί αμαρτίας;» (Ιωάν. η' 46). «Έρχεται ο του κόσμου τούτου άρχων, και εν εμοί ουκ έχει ουδέν» (Ιωάν. ιδ' 30).
Εκφράζει επίσης πολύ υψηλές ιδέες περί Εαυτού: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου» (Ιωάν. η' 12). «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιωάν. ιδ' 6).
Εκτός όμως αυτών, προβάλλει και αξιώσεις απολύτου αφιερώσεως στο Πρόσωπό Του. Εισχωρεί ακόμη και στις ιερώτερες σχέσεις των ανθρώπων και λέει: «Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος» (Ματθ. ι' 37). «Ήλθον διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής» (Ματθ. ι' 35). Απαιτεί ακόμη και μαρτυρική ζωή και θάνατο από τους μαθητές Του: «Παραδώσουσιν υμάς εις συνέδρια και εν ταις συναγωγαίς αυτών μαστιγώσουσιν υμάς και επί ηγεμόνας δε και βασιλείς αχθήσεσθε ένεκεν εμού... Παραδώσει δε αδελφός αδελφόν εις θάνατον και πατήρ τέκνον, και επαναστήσονται τέκνα επί γονείς και θανατώσουσιν αυτούς και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων δια το όνομά μου ο δε υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται... Μη φοβηθήτε από των αποκτεννόντων το σώμα... Όστις αν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι αυτόν καγώ... Ο απολέσας την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού ευρήσει αυτήν» (Ματθ. ι' 17 κ.ε.).
Και τώρα σε ρωτώ: Τόλμησε ποτέ κανείς να διεκδικήση υπέρ αυτού την αγάπη των ανθρώπων πάνω κι απ' την ίδια τους τη ζωή; Τόλμησε ποτέ κανείς να διακηρύξη την απόλυτη αναμαρτησία του; Τόλμησε ποτέ κανείς να εκστομίση το: «Εγώ ειμί η αλήθεια»; (Ιωάν. ιδ' 6). Κανείς και πουθενά! Μόνο ένας Θεός θα μπορούσε να τα κάνη αυτά. Φαντάζεσαι τον δικό σας τον Μαρξ να 'λεγε κάτι τέτοια; Θα τον περνούσαν για τρελλό και δεν θα βρισκόταν κανείς να τον ακολουθήση.
Για σκέψου, τώρα, πόσα εκατομμύρια άνθρωποι θυσίασαν τα πάντα για χάρη του Χριστού, ακόμα και αυτή τη ζωή τους, πιστεύοντας στην περί εαυτού αλήθεια των λόγων Του! Εάν οι περί εαυτού διακηρύξεις του ήσαν ψευδείς, ο Ιησούς θα ήταν η απαισιοτέρα μορφή της ιστορίας οδηγώντας τόσους πολλούς σε τόσο βαρειά θυσία. Ποιος άνθρωπος, όσο μεγάλος, όσο σπουδαίος, όσο σοφός κι αν είναι, θα άξιζε αυτή τη μεγάλη προσφορά και θυσία; Ποιος; Κανένας! Μόνο εάν ήταν Θεός!
Μ' άλλα λόγια: Όποιος άνθρωπος απαιτούσε αυτή τη θυσία από τους οπαδούς του, θα ήταν η απαισιοτέρα μορφή της ιστορίας. Ο Χριστός όμως και την απαίτησε και την πέτυχε. Παρά ταύτα από τους αρνητές της θεότητός Του αναγορεύθηκε η ευγενεστέρα και αγιωτέρα μορφή της ιστορίας. Οπότε: Ή παραλογίζονται οι αρνητές ονομάζοντας αγιώτερο τον απαισιώτερο, ή, για να μην υπάρχη παραλογισμός, αλλά να έχη λογική η συνύπαρξι απαιτήσεων του Χριστού και αγιότητός Του, θα πρέπει αναγκαστικά να δεχθούν ότι ο Χριστός εξακολουθεί να παραμένη η ευγενεστέρα και αγιωτέρα μορφή της ανθρωπότητος μόνο όμως υπό την προϋπόθεσι ότι είναι και Θεός! Αλλοιώς είναι, όπως είπαμε, όχι η αγιωτέρα, αλλά η φρικτοτέρα μορφή της ιστορίας, ως αιτία της μεγαλυτέρας θυσίας των αιώνων, εν ονόματι ενός ψεύδους! Έτσι η θεότητα του Χριστού αποδεικνύεται με βάση αυτούς τους ίδιους τους περί αυτού χαρακτηρισμούς των αρνητών Του!...

https://web.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1769880549890291&id=100006050895745

Άγιος Τίτος ο Απόστολος


Ημερομηνία εορτής: 25/08/2016Άγιος Τίτος ο Απόστολος
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 25 Αυγούστου εκάστου έτους.
Ιερά Λείψανα: Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στον ομώνυμο Ναό Ηρακλείου Κρήτης.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Μεγ. Λαύρας, Παντοκράτορος και Παντελεήμονος Αγίου Όρους, Λειμώνος Λέσβου και στην Λαύρα Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Τιτος Ο Αποστολος (; - 105)




Ἴτω παρ' ἡμῶν καὶ Τίτῳ βραχὺς τίτλος,
Τούτου τελευτὴν τὴν ἐν εἰρήνῃ φέρων.
Οὐράνιον δάπεδον λάχες εἰκάδι Τίτ' ἑνὶ πέμπτῃ.
Βιογραφία
Ο Απόστολος Τίτος, ο οποίος ήταν Έλληνας στην καταγωγή, ήταν πολύ μορφωμένος. Έγινε χριστιανός από τον Απόστολο Παύλο, με τον οποίο και συνεργάστηκε, στην διάδοση του Ευαγγελίου. Τον ακολούθησε στην Ιερουσαλήμ και κατόπιν επιφορτίστηκε να πάει στην Κόρινθο για να δει την κατάσταση της εκεί Εκκλησίας. Στην επιστροφή του, συνάντησε τον Απόστολο Παύλο στην Μακεδονία και μετά πήγαν μαζί στην Κρήτη, όπου εκεί ο Παύλος τον έκανε επίσκοπο του νησιού και του είπε να κάνει και ιερείς για όλο το νησί. Ο Παύλος του έστειλε και την γνωστή προς Τίτον επιστολή, από την οποία γνωρίζουμε, ότι ο Έλληνας μαθητής του Παύλου είναι «τέκνον του γνήσιον». Από την ίδια επιστολή του μαθαίνουμε ότι ο Τίτος είχε λαμπρούς συνεργάτες στην Κρήτη, τον Ζηνά τον νομικό και τον περίφημο Απολλώ. Απεβίωσε το έτος 105 μ.χ.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. α'. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Προκληθείς ουρανόθεν προς γνώσιν ένθεον, την εν σαρκί του Δεσπότου επιδημίαν εν γη, αυτοψεί εωρακώς φωτός πεπλήρωσαι, όθεν του Παύλου κοινωνός, θεηγόρος γεγονώς, την Κρήτην πάσαν πυρσεύεις, της ευσεβείας τω λόγο, Τίτε απόστολε μακάριε.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητὼν.
Τοῦ Παύλου δειχθείς, συνόμιλος Ἀπόστολε, σὺν τούτω ἡμῖν, τὸν λόγον προκατήγγειλας, τῆς ἐνθέου χάριτος, μυστολέκτα Τίτε μακάριε, διὰ τοῦτο βοῶμέν σοι, Μὴ παύσῃ Πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.




Οπτικοακουστικό Υλικό
media
Ακούστε το απολυτίκιο!




Αγιογραφίες / Φωτογραφίες
Άγιος Τίτος ο Απόστολος
Άγιος Τίτος ο Απόστολος

Άγιος Τίτος ο Απόστολος
Άγιος Τίτος ο Απόστολος

Άγιος Τίτος ο Απόστολος
Άγιος Τίτος ο Απόστολος

Άγιος Τίτος ο Απόστολος - Ι. Ν. Οσίων Παρθενίου και Ευμενίου των εν Κουδουμά, δια χειρός Παναγιώτη Μόσχου (2006 μ.Χ.)
Άγιος Τίτος ο Απόστολος - Ι. Ν. Οσίων Παρθενίου και Ευμενίου των εν Κουδουμά, δια χειρός Παναγιώτη Μόσχου (2006 μ.Χ.)